Αισθάνομαι και επαναλαμβάνω διαρκώς πως οι εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου είναι εξαιρετικά κρίσιμες για το μέλλον του τόπου. Έχουμε μπροστά μας δύο πολύ συγκεκριμένους δρόμους μεταξύ των οποίων καλούμαστε να αποφασίσουμε ποιον θέλουμε να ακολουθήσουμε. Η θα συνεχίσουμε στο δρόμο της ανάπτυξης, της συνέχισης των μεταρρυθμίσεων που ήδη ξεκινήσαμε, ή θα παραδοθούμε στις λογικές του χθες, στις φωνές της συντήρησης, της αβεβαιότητας, της φαυλότητας και της στασιμότητας.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας
διεκδικεί εκ νέου την εξουσία με αξιώσεις, έχοντας πίσω της ένα
σημαντικό έργο πριν ακόμα συμπληρώσει την τετραετία. Δεν πρέπει να
ξεχνάμε πως κληρονομήσαμε μια οικονομία σε σαθρά θεμέλια, μια εικόνα
πλασματικής ευημερίας, ένα κράτος γιγαντωμένο που δημιούργησε ένα
εύφορο έδαφος για να βάζει ο κάθε λογής επιτήδειος το δάχτυλο στο βάζο
με το μέλι. Μια κοινωνία με κλονισμένους τους θεσμούς σε όλες τις
μορφές. Αμφισβητήθηκε η ανεξαρτησία και το κύρος της δικαιοσύνης, χωρίς
να συνειδητοποιούν αυτοί που την πολεμούν, πως υπονομεύουν την ίδια τη
δημοκρατία. Μπήκαμε σε μια διαδικασία όπου περίπου χρειάστηκε να
απολογούμαστε επειδή αγαπάμε την πατρίδα μας, επειδή προασπιζόμαστε τη
θρησκεία που τόσα έχει κάνει για τη συνέχεια του έθνους μας. Τέθηκαν
υπό αμφισβήτηση οι ηθικές και οικογενειακές αξίες. Έμειναν ανέγγιχτα
σοβαρά προβλήματα στο χώρο της παιδείας που υποθηκεύουν τελικά το
μέλλον των ίδιων των παιδιών μας.
Θελήσαμε να ξεκινήσουμε νοικοκυρεύοντας την οικονομία γιατί δεν είναι δυνατόν να ασκηθεί κοινωνική πολιτική χωρίς να υπάρχουν στέρεες και υγιείς βάσεις. Μαζέψαμε τα ελλείμματα και τα χρέη χάρη στους κόπους και τις θυσίες του ελληνικού λαού. Βγήκαμε από την επιτήρηση μόλις πριν από το καλοκαίρι, ένα επίτευγμα που ανήκει σε όλους τους Έλληνες. Δώσαμε λύσεις σε κοινωνικά ζητήματα που εκκρεμούσαν προκλητικά εις βάρος των οικονομικά ασθενέστερων συμπολιτών μας χρόνια ολόκληρα. Είναι γνωστές οι ρυθμίσεις που κάναμε για το ΛΑΦΚΑ, την αύξηση των αγροτικών συντάξεων και του ΕΚΑΣ, τα πανωτόκια, την αύξηση του αφορολόγητου ορίου, την ενίσχυση της τρίτεκνης οικογένειας με μια σειρά ευρύτατων οικονομικών και θεσμικών μέτρων ώστε να εξομοιωθούν σταδιακά με τις πολύτεκνες. Ξεκινήσαμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο χώρο της παιδείας, το ζωτικότερο θεμέλιο για μια καλή κοινωνία που θα αποτελείται από υπεύθυνους, παραγωγικούς και ηθικούς ανθρώπους.
Ωστόσο, μένουν πολλά που πρέπει ακόμα να γίνουν. Αυτά που μπορεί να κάνει ένα κράτος για να εξασφαλίσει στους πολίτες του μια καλύτερη ζωή δεν είναι ποτέ αρκετά. Δεν γίνεται να είναι ποτέ αρκετά και σίγουρα όχι μέσα σε τριάμισι χρόνια. Βρισκόμαστε στη μέση ενός ανηφορικού και δύσκολου δρόμου που πρέπει, όμως, να φτάσουμε μέχρι την κορυφή, προχωρώντας με ακόμα ταχύτερους ρυθμούς, με μεγαλύτερη τόλμη, αποφασιστικότητα και αυστηρότητα. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε άλλο χρόνο. Είναι τεράστιες οι προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας που μόνο μια σταθερή κυβέρνηση με ισχυρή λαϊκή εντολή μπορεί να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα. Δεν υπάρχουν τα περιθώρια πειραματισμών. Πρέπει να ψηφίσουμε θετικά, σκεπτόμενοι πως αυτά που διακυβεύονται είναι μείζονος σημασίας για την πορεία και το μέλλον της χώρας μας. Οι δικές μας αποφάσεις και επιλογές θα θέσουν τους όρους που θα ζήσουν οι επόμενες γενιές.






