Γιάννης Ιωαννίδης - Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης

Κάθε χρόνο, με την ευκαιρία της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, επανέρχονται στο προσκήνιο ιδέες και προτάσεις για την πόλη μας που συνήθως αποσύρονται ή ξεχνιούνται λίγες μέρες μετά τη λήξη της.

Για εμάς, όμως, που ζούμε στη Θεσσαλονίκη, που αυτό αποτελεί ένα από τα πιό σημαντικά κομμάτια της ζωής μας, η ενασχόληση με τις δυνατότητες επίλυσης των προβλημάτων της πόλης και την εξέλιξή της, είναι ένα από τα καθήκοντά μας.

Η Θεσσαλονίκη εδώ και πολλές δεκαετίες έχει εξελιχθεί σε σύγχρονη μεγαλούπολη. Δυστυχώς, η σταδιακή επέκταση του πολεοδομικού συγκροτήματος, μετά την πυρκαγιά του 1917, πραγματοποιήθηκε άναρχα, χωρίς να ακολουθήσει συγκεκριμένο σχέδιο και αναπτυξιακό πρόγραμμα, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα πολλά προβλήματα, μεταξύ των οποίων και αρκετά σοβαρά που την ταλαιπωρούν υπερβολικά, όπως η ρύπανση του Περιβάλλοντος και η έλλειψη πρασίνου, το κυκλοφοριακό και οι ανεπαρκείς υποδομές. Αλλά και άλλα σύγχρονα ζητήματα, όπως η ανεργία, η ανασφάλεια για το μέλλον, η εγκληματικότητα ή η γραφειοκρατία προσθέτουν άγχος και δυσκολεύουν την κατάσταση.

Οπωσδήποτε, για τα περισσότερα από τα προβλήματα αυτά, που αποτελούν και την καθημερινότητα των συμπολιτών μας, θα μπορούσαν να γίνουν αρκετά για τον περιορισμό τους αλλά και την αναβάθμιση της πόλης.

Είμαι βέβαιος ότι σχεδόν όλοι μας ονειρευόμαστε κάτι καλύτερο για τη Θεσσαλονίκη. Οι περισσότεροι συγκλίνουν στο ότι πρέπει να την επαναφέρουμε σε αυτό το οποίο ήταν εδώ και αιώνες : ένας σημαντικός κόμβος και εμπορικό κέντρο και, μιλώντας με σύγχρονη γεωγραφία και όρους, ένα μητροπολιτικό κέντρο με ηγετικό χαρακτήρα, όχι μόνο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και της Ανατολικής Μεσογείου.

Όμως, τα οράματα πραγματώνονται με έργα και σκληρή δουλειά. Άλλωστε, δεν βρισκόμαστε στο 2009, που μπορούσαμε να οραματιζόμαστε και τρέφαμε βάσιμες ελπίδες για επίτευξη των στόχων μας.

Εδώ και δύο χρόνια, η σημερινή κυβέρνηση, υπογράφοντας και εφαρμόζοντας το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο, έχει καταδικάσει κάθε Έλληνα να παραμείνει εγκλωβισμένος σε πολυετή βαθιά ύφεση, πρωτόγνωρη μεταπολεμικά.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όλα τα δικαιώματα, ακόμα και τα απαραίτητα για τη ζωή όπως η υγεία και η εργασία, τίθενται σε αμφισβήτηση, χωρίς να διαφαίνεται κάποια αλλαγή στην πολιτική ή κάποια βελτίωση. Οι συντάξεις των υπέργηρων περικόπτονται, οι μισθοί μειώνονται μέχρι και 40%, οι φόροι πολλαπλασιάζονται, σχολεία καταργούνται και νοσοκομεία συγχωνεύονται και χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις κλείνουν. Περαιτέρω συζητήσεις για περιβάλλον, ρυμοτομία, κυκλοφοριακό, ρυθμιστικό, αθλητισμό αλλά και άλλα προβλήματα που απασχολούν την πόλη μας αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα, θεωρούνται πολυτέλεια και δεν υπάρχουν ούτε σαν θέματα στην ημερήσια ατζέντα αυτής της κυβέρνησης.

Άλλωστε, το φετινό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, κατ’ εντολή της Τρόϊκα, είναι ιδιαίτερα συρρικνωμένο, όπως θα συμβεί και στα επόμενα έτη. Είναι ολοφάνερο οτι δεν υπάρχει διάθεση από την κυβέρνηση να αγωνιστεί για να εξευρεθούν πόροι ώστε να συνεχιστούν τα έργα που η Ν.Δ. είχε δρομολογήσει και ξεκινήσει. Το αντίθετο μάλιστα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά ακύρωσε μεγάλα διεθνή έργα όπως αυτό της κατασκευής του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, που θα επηρέαζε θετικά τη Θεσσαλονίκη.

Επόμενο είναι λοιπόν, όλα τα σημαντικά έργα να καθυστερούν, όπως το Μετρό, ή να απαξιώνεται συστηματικά η ανάγκη πραγματοποίησής τους, όπως ακούγεται για την Εξωτερική Περιφερειακή Οδό αλλά και την Μετεγκατάσταση της Δ.Ε.Θ και τη μετεξέλιξή της σε εκθεσιακό κέντρο διεθνών προδιαγραφών όπως εμείς είχαμε δρομολογήσει.

Ένα άλλο σοβαρότατο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στη Θεσσαλονίκη είναι η ανεργία. Στην πόλη μας παρατηρείται ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στη χώρα με προβλέψεις ιδιαίτερα δυσοίωνες για το μέλλον.

Το πρόγραμμα «αντιμετώπισης» που επέλεξε η κυβέρνηση, δηλαδή πεντάμηνες ή δίμηνες συμβάσεις για τους ανέργους, ύστερα από εισήγηση των γνωστών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, είναι τελείως ανεπαρκές, ρουσφετολογικό και αποτελεί εμπαιγμό.

Για όσο καιρό συντηρείται και εφαρμόζεται αυτή η λάθος πολιτική, δεν υπάρχει περίπτωση ανάπτυξης και ανάκαμψης.

Από την πλευρά μας, πολλές φορές έχουμε υπογραμμίσει ότι η καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί στην ανεργία και στην εξαθλίωση δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων και στην υπανάπτυξη ολόκληρη την κοινωνία μας. Είναι τελείως λάθος η κατεύθυνση προς την οποία η κυβέρνηση αποφάσισε να πορευθεί. Ο Πρόεδρός μας Αντώνης Σαμαράς με το Σχέδιο «Ζάππειο – 2», έχει τονίσει και αποδείξει ότι επανεκκίνηση της οικονομίας είναι δυνατή μόνο με αναπτυξιακά μέτρα και πρωτοβουλίες που θα επαναφέρουν την ελπίδα και την ανάταση της κοινωνίας.

Όμως θα επιθυμούσα να τελειώσω κάπως πιο ευχάριστα. Ίσως στη Θεσσαλονίκη και εν όψει της επετείου των 100 χρόνων από την απελευθέρωσή της, που θα εορταστεί το 2012, μπορούμε να ελπίζουμε λίγο περισσότερο. Η επόμενη χρονιά είναι πολύ σημαντική για όλους τους πολίτες της. Συμπληρώνεται ένας αιώνας ελευθερίας. Στον Μακεδονικό Αγώνα αλλά και στο Βαλκανικό Πόλεμο πολέμησαν οι παππούδες μας και οι πατεράδες τους και με τις υπέρμετρες θυσίες τους απελευθερώθηκε η Μακεδονία και η Θεσσαλονίκη που παρέμενε υπό οθωμανικό ζυγό και πραγματικά σκλαβωμένη για 482 ολόκληρα χρόνια. Η συγκεκριμένη επέτειος θα πρέπει να εορταστεί με εκδηλώσεις αντάξιες της ιστορίας αιώνων και της ένδοξης πορείας της Θεσσαλονίκης σε αυτούς.

Όλοι ευχόμαστε αυτές οι εκδηλώσεις εορτασμού να αποτελέσουν την αφετηρία νέας ανάπτυξης για την πόλη μας.