Άρθρο του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ν.Δ. κ. ΓΙΑΝΝΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ
Για τη Δ.Ε.Θ. (για την εφημερίδα «ΣΗΜΕΡΑ»)
17 Σεπτεμβρίου 2011
Στα εγκαίνια της φετινής Δ.Ε.Θ. έγινε το πρωτοφανές : Ο πρωθυπουργός της χώρας αρνήθηκε να την εγκαινιάσει.
Ούτε λόγος, φυσικά, για εξαγγελία κάποιων μέτρων ανακούφισης για τον σκληρά δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό.
Το αντίθετο μάλιστα. Ανακοίνωσε ίσως τον πιο άδικο μέχρι σήμερα, φόρο ή τέλος στα ακίνητα, με προβλεπόμενα ποσά που, αντικειμενικά, δεν μπορεί να πληρωθεί από τους υπόχρεους. Όλα τα νοικοκυριά βρίσκονται σε απόγνωση και ίσως η λέξη αυτή δεν περιγράφει την αληθινή κατάσταση. Μόλις είχαν παραλάβει τα ειδοποιητήρια από τις εφορίες για τον κεφαλικό φόρο, που και αυτόν αδυνατούν να καταβάλουν και ξαφνικά άκουσαν ότι πρέπει να «ξανααγοράσουν» τα σπίτια τους.
Βλέπουμε δηλαδή ότι οι συνθήκες στην κοινωνία είναι τελείως διαφορετικές από κάθε άλλη χρονιά και οπωσδήποτε η προσοχή των συμπολιτών μας είναι στραμμένη αλλού : στην ανεργία, στους νέους φόρους και στα απανωτά χαράτσια στα ακίνητα, στις δραστικές περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, στα σχεδόν ανύπαρκτα, πλέον, εργασιακά δικαιώματα, στο κλείσιμο σχολείων και στην υποβάθμιση των παροχών υγείας.
Ζούμε πλέον σε ένα περιβάλλον πρωτόγνωρο. Παρόμοιες καταστάσεις δεν έχουν ζήσει οι Έλληνες μετά τον Πόλεμο και την Κατοχή.
Η κυβέρνηση συνεχίζει, ακάθεκτη, το έργο που έχει αναλάβει με το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο, δηλαδή την πλήρη εξαθλίωση των φτωχών και των μικρομεσαίων, με τρόπο που στρέφει τη μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, όχι απλά υπονομεύοντας την κοινωνική συνοχή αλλά επιδιώκοντας τη διάσπαση και κατάρρευσή της.
Όλοι όσοι αντιδρούν, δηλαδή ιδιοκτήτες φορτηγών και ταξί, αγρότες, καθηγητές και φοιτητές, εστιάτορες, ελεύθεροι επαγγελματίες, ένστολοι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, χαρακτηρίζονται συλλήβδην ανίκανοι.
Δεν πτοείται ούτε και από τις εκκλήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, σύμφωνα με τελευταίες μετρήσεις, που την καλούν να επαναδιαπραγματευτεί άμεσα το Μνημόνιο, που η ίδια υπέγραψε, και οδήγησε σε βαθιά ύφεση και στο πλήρες αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται σήμερα η χώρα μας.
Είναι ξεκάθαρο ότι πλέον ο τόπος χρειάζεται καθαρές λύσεις με αλλαγή πολιτικής.
Όμως θα επιθυμούσα να τελειώσω κάπως διαφορετικά : υπενθυμίζοντας ότι την επόμενη χρονιά συμπληρώνεται ένας αιώνας ελευθερίας για τη Θεσσαλονίκη, που παρέμεινε υπό οθωμανικό ζυγό και πραγματικά σκλαβωμένη για 482 ολόκληρα χρόνια.






