Γιάννης Ιωαννίδης - Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης

Άρθρο του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ν.Δ. κ. ΓΙΑΝΝΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

(για το φύλλο της 11ς Φεβρουαρίου της εφημερίδας «ΚΑΡΦΙΤΣΑ»)

Στις 31 Ιανουαρίου ήρθε προς ψήφιση στη Βουλή σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο που καθόλου δεν ανταποκρινόταν στο περιεχόμενό του.

Τα «μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στα καταστήματα κράτησης» που προέβλεπε στην επικεφαλίδα, ήταν τελικά το εξής απλό ένα : το άνοιγμα των φυλακών για εκατοντάδες κρατουμένους ακόμα και για αδικήματα που χαρακτηρίζονται από έντονη κοινωνική και ηθική απαξία, χωρίς μάλιστα να λαμβάνεται υπόψη και το ποινικό μητρώο όσων ευνοούνται από τις ρυθμίσεις.

Χαρακτηριστικό είναι μάλιστα και το ότι την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή ο κ. Υπουργός απέσυρε τις ρυθμίσεις που ευνοούσαν και όσους διέπραξαν κακουργήματα ή εξέτιαν στερητική της ελευθερίας ποινή που υπερέβαινε τα 5 έτη.

Πουθενά στο νομοσχέδιο δεν αναφερόταν έστω και ένα μέτρο για την πραγματική βελτίωση των συνθηκών κράτησης ή διαβίωσης, δηλαδή την επιτάχυνση της κατασκευής νέων σωφρονιστικών καταστημάτων, τη σίτιση, την υγιεινή, τις άδειες, τα ημερομίσθια, τον προαυλισμό και άλλα προβλήματα, για τα οποία πιστεύω ότι θα είχαν τη μεγαλύτερη δυνατή βοήθεια από όλες τις πτέρυγες της Βουλής.

Θα μπορούσαν οι αρμόδιοι Υπουργοί να κοπιάσουν περισσότερο και να μας προτείνουν μέτρα για τα παραπάνω παραδείγματα που ανέφερα, που δεν συμβάλλουν περαιτέρω στο γενικότερο αίσθημα ανασφάλειας και δεν αποτελούν επέμβαση της νομοθετικής εξουσίας στο έργο της δικαστικής.

Καθήκον των αρμόδιων λειτουργών πρέπει να είναι όχι μόνο η μείωση του αριθμού των κρατουμένων, αλλά και η ομαλή επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία.

Γιατί, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τον πιθανότατο μη σωφρονισμό όσων θα απολυθούν πρόωρα από τις φυλακές, που πολλοί από τους οποίους ήταν δράστες σοβαρών αδικημάτων ;

Άλλωστε υπάρχουν ήδη τα άρθρα 105 έως 110, του Ποινικού Κώδικα, με τα οποία ρυθμίζονται ικανοποιητικά τα θέματα της υπό όρους πρόωρης απόλυσης από τις φυλακές.

Δεν μιλάμε για απλή άφεση αμαρτιών αλλά για διαγραφή σοβαρών αδικημάτων που δεν μπορεί να γίνει εύκολα αποδεκτή από την κοινωνία. Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ότι το δικαίωμά τους στην ασφάλεια πρέπει να είναι πάντα σεβαστό και να μην καθίσταται ανενεργό.

Αρκετά έχουν υποφέρει και από την έλλειψη ασφάλειας και την εγκληματικότητα, κυρίως στις μεγάλες πόλεις που ήταν αποτέλεσμα της απραξίας της προηγούμενης Κυβέρνησης Παπανδρέου στο θέμα αυτό αλλά και των ανύπαρκτων έργων της για τη μείωση της λαθρομετανάστευσης.